ج و ا د.جون

با خدا برای خدا بسوی خدا

jvadjon — Sat, 28 Feb 2009 12:21:18 GMT

دل نوشت ۱۵: آشتی با او

به نام او كه آنچه دارم، اوست .

زندگي گذرگاهي است مملو از تجربه ، مملو از آزمون و خطا، پر از آزمايش .

زندگي گذرگاهي است پرهزينه . هزينه ديدن ، شنيدن ، چشيدن ، بوييدن ، لمس كردن . هزينه آموختن و درك كردن.

زندگي گذرگاهي است بي توقف ، بي صبر ، بي تحمل ، .... ، بي وفا

بايد گذشت از اين گذرگاه كه گذرگاه محل توقف نيست .

كاش تجربه ها مدد رسان آينده باشند .

كاش شناختها جراغ تاريكي فرداها باشند .

كاش آموخته هاي معلم زندگي باشند .

و من آموختم كه :

غير از خدا كسي دلسوزم نيست .

غير از خدا بر كسي اطمينان و اعتماد جايز نيست .

غير خدا با وفايي در عالم نيست .

غير خدا ناصر و ياوري در جهان يافت نمي شود .

غير از خدا كسي مرا نخواسته و دوست نمي دارد . . .

حيف و افسوس كه ديگر گذشته گذشته ، ولي اميد آنكه آينده نيامده را با خدا و براي خدا و به سوي خدا باشم .

والسلام

بيداري از خواب غفلت به يك اشارت

jvadjon — Thu, 29 Jan 2009 08:36:18 GMT

دل نوشت ۱۴: تشكر از لطف يار

مي نويسم تا فراموش نكنم لطفت را

نقاط عطف زندگي مي توانند ثانيه هاي هر دقيقه از ساعات روزانه عمر باشند . فقط كافيست حواسمون جمع باشه و چشمانمون باز .

گاهي يك اتفاق ، يك عبارت ساده از یک کتاب ، يك تيتر روزنامه، یک اخم پدر و يا يك لبخند معصومانه كودك دست فروش سر چهارراه و يا ....

فقط كافيست حواسمون جمع باشه . بدونيم كه بايد زندگيمون هدفمند باشه .

بدونيم كه بايد دنبال چيزي باارزش گشت . بدونيم كه ...

خيلي اوقات يه دعوت از طرف عزيزترين كس، مهربانترين همراه ، مانوس ترين يار غوغايي به پا مي كند و تنلنگري بوجود مي آورد كه ...

ممنونم كه هنوز به فكر هستي آقاي رئوفم .

اميدآنكه پايبند عهدم باشم و لايق لطفت .

نوشتم تا يادم باشد ....

اشک نوشت 41

jvadjon — Sat, 03 Jan 2009 13:40:18 GMT

حسين - شور يا شعور

سلام بر حسين و بر علي فرزند حسين و اولاد حسين و اصحاب حسين .

حسين(ع) :

همويي كه حماسه جاويدي چون كربلا آفريد .

همويي كه دين جدش را با نثار خونش از موت نجات بخشيد و آب حيات دائمي به آن نوشاند .

همويي كه دانشگاهي بي نظير براي تمام عصرها و همه انسانهاي هدايت طلب بنيان نهاد .

و بايد از او كه معلم بي مانند تاريخ است آموخت و سرمشق گرفت :

حسين (ع) جامع شور است و شعور . شور آفرين است و شعور پرور . شعور محور است و شور ساز.

در طول ماجراي درس آموز قيام كربلا دو نكته تمامي صفحات تاريخ را منقش كرده است :

1)استنصار حسيني:

حسين از آغازين لحظه قيام تا واپسين لحظه حيات دنيوي نداي نصرت طلبي سر مي دهد .

اوست كه همه را به ياري مي طلبد .

اوست كه به شيوده هاي مختلف و متناسب ساكنين هر كوي گذرگاه كاروان را به همراهي مي خواند .

اوست كه پيك دعوت براي همراهي مي فرستد .

اوست كه رفع مشكل افراد براي همراهي مي كند .

اوست كه پاداش براي همراهي وعده مي دهد.

اوست كه ندا سر مي دهد و ياور مي طلبد.

اوست كه مظلوميت خود را آشكارا فرياد كرده و ناصر مي طلبد .

اوست كه آخرين نفسهاي آغشته به خون را به نصرت طلبي صرف مي كند .

آري حسين شور مي آفريند و ياور مي طلبد .

حسين غيرتهاي مردان ، شوق دين مداري ، روحيه جهاد و ايثار را از صندوقچه هاي خاك گرفته دلهاي غافل

روزگار بيرون كشيده و شور بيداري را در آنها مي انگيزد.

2) موعظه حسيني :

حسين از آغازين لحظه قيام تا واپسين لحظه حيات دنيوي موعظه مي نمايد .

اوست كه هدايت جمله افراد را هدف خود ساخته و يك آن از ايفاي نقش انسان هادي غافل نمي شود .

اوست كه نرم ، تند ، آرام ، بلند ، رئوف ، خشمناك همه را دعوت به راه راست مي نمايد .

اوست كه زنگار دلهاي غافل را با تبر موعظه از بين برده و نمايانگر راه راست مي شود .

اوست كه موعظه را بهانه هدايت و سعادت مخاطب قرار مي دهد نه بهانه نجات خويش .

اوست كه ماندگاري كلام را بر ماندگاري خويش مقدم مي دارد .

اوست كه بيداري دل مخاطبينش را با ريختن خون دل خويش معاوضه مي نمايد .

آري حسين شعور پرورده و هدايت مي نمايد .

حسين جانهاي مملو از جهل را به نور هدايت روشن ساخته و به كمال عبوديت رهنمونشان مي سازد.

حسين هادي امت ميشود تا هدايت در عصرها نهادينه گردد .

قيام كربلا هم شور دارد و هم شعور . حفظ و بهره گيري از آن نيز هم شور مي خواهد و هم شعور .

حسين(ع) هم شور است و هم شعور . شور و شعور توامان و جدايي ناپذير .

آيا كسي هست كه حسين(ع) را در تداوم شور و شعور حسيني ياري دهد؟

انسانم آرزوست؟

jvadjon — Tue, 28 Oct 2008 13:12:18 GMT

دل نوشت 13 : انسانيت از دست رفته !!!

سلام كه سرفصل صلح است اگر لايقش باشيم

گاهي سخن گفتن خيلي سخت ميشه . باور برخي مسائل براي آدمي اونقدر دردناك و دهشت آور كه

بهتر آدم هيچي نفهمه و خودش بزنه به كوچه علي چپي به طول هزاران سال زندگي جاهليتي .

راستي چرا ؟

انسانها به جاي محاسبه اعمال و رفتار و كردار خود به فكر حسابرسي ديگرانند؟

راستي چرا؟

آدميزاد براي سرپوش نهادن به ضعفها و قصورات خود ، به دنبال توجيه و يافتن مثل و مثالي از بين افراد

ديگر است ؟

راستي چرا ؟

بني آدم هميشه در پي معامله است حتي اگر كالاي مورد معامله انساني داراي آبرو در حد يك عمر

زندگي باشد ؟

راستي چرا؟

بشر هميشه ارزان فروش است ؟

دلم ميخواد داد بزنم كه امان از نفس آدمي كه براي رسيدن به مطامع خار و بي مقدار خود حاضر است

تمامي قواعد بشري اعم از شرعي و عرفي را زير پانهاده و شيطان را بر دوش انسانيت سوار نمايد .

چرا ؟ چرا ؟

آري انسانيت از دست رفته را رجعتی لازم است.

آري از ديو و دد بريدم و انسانم آرزوست ....

ميهماني ادامه دارد...

jvadjon — Wed, 24 Sep 2008 14:07:18 GMT

كوتاه نوشت 10 : ميهماني ادامه دارد...

ماشاءالله به صاحبخونه . اصلا كم نمياره . انگار نه انگار كه بيش از دو تا ده روزه كه داره به اينهمه

مهمون سرويس ميده . از سفره هيچي كاسته نشده . هرچي مي خوري سريعا بيشتر از اون رو

جايگزين ميكنه .

ماشاءالله خيلي هم سخي و بخشنده است . مرتب تعارف و بفرما ميزنه . بابا اي ول .

آدم از نخوردن شرمش مياد . آنقدر تعارف ميكنه كه آدم مجبور ميشه حتما بخوره و بيشتر از سفره متنعم

بشه .

باور كن همه چي ايده آله . به قول يكي از جاي نشستنمون تا آب و هواي مناسب اتاق و

دسترسي به همه نعمتهاي سفره . خلاصه فقط بايد بخوري . فقط بايد بخوري .

مي خوام يه اقراري بكنم . من خوردن خيلي از نعمتهاي سفره رو بلد نيستم .

خيلي ها الحق و الانصاف امون نميدن . هر جور نعمتي كه سرسفره هست رو خيلي راحت ميدونن

چه جوري بايد خورد و چه جوري بايد لذتش رو برد . خوش به حالشون . اين هم يه هنريه .

انگار خودشون را براي چنين سفره اي از قبل آماده كرده بودند . انگار روش بهره وري

از نعمتها سفره رو از قبل مي دونستن .

ولي من در حسرت استفاده از برخي نعمتهاي سفره مونده ام . حيف و صد حيف .

راستي شماره انداز روزهاي باقي مانده از مهموني داره معكوس ميزنه و داره هر لحظه يادآوري ميكنه

كه مهموني داره تموم ميشه .

ميگن صابخونه تا آخرين لحظه كم نميزاره ولي بعد از اتمام سفره رو جمع ميكنه ؟.....

حضور در ميهماني

jvadjon — Thu, 04 Sep 2008 12:18:18 GMT

كوتاه نوشت 9 : حضور در ميهماني

" ببخشيد . واقعا عذر ميخوام . تو رو به بزرگيتون عفوم كنيد . داشتم ميومدم كه يه دفعه ماشين پنچر شد

و قيافم اين شكلي . اجازه مي ديد دستمامو بشورم . خيلي ببخشيد .... "

از مدتها قبل به فكر حضور بودم . برنامه ريزي لازم رو كرده بودم . قرارامو جوري تنظيم كرده بودم كه

درست سروقت در مهماني حاضربشم .

لباس سفيدام رو از مدتها پيش حاضر كرده بودم . بهترين لباسها رو بايد مي پوشيدم .

بهترين عطرها . بهترين دسته گل . بابا مهماني كوچكي نبود . آدمهاي خيلي بزرگي در اون حضور داشتند .

از همه مهمتر صابخونه خيلي برام عزيز بود و والا مقام .

بايد سروقت و در بهترين پوشش خود رو مي رسوندم .

همه چيز خوب پيش مي رفت . سر وقت و سرجاي خودش . اما ....

اي كاش غفلت نمي كرده و از روي اون خرده شيشه ها نميگذشتم .

شيطون گولم زد . اشتباه كردم و غافل از اثر خرده شيشه بر چرخهاي ماشين شدم .

اي كاش غافل نمي شدم .

صداي پنچر شدن ماشين لحظاتي بعد از رفتن از اون راه به گوشم رسيد . بله .

عوض كردن تاير پنچر با لباس سفيد همين عواقب رو هم داره . از سر تا پا سياه شدم و خاكي .

گفتم نرم به مهموني اما بد مي شد . خيلي بد . نهايت بي ادبي بود .

شايد ديگر چنين فرصتي هيچوقت گير نميومد . آبروريزي مگه نه .....

رفتم و استقبال گرم صاحبخانه همه تفكراتم را عوض كرد .

بهترين لباسها را بهم داد و خودش سر و صورتم را تميز كرد و ....

و من الان دور سفره همراه ديگر مهمانها نشسته ام .

آنها خبر ندارند كه تا لحظاتي پيش از سر تا پا سياهي بودم و الان .

هيچگاه لطف صاحبخانه را فراموش نمي كنم . و هيچگاه عاقبت گذشتن از روي خرده شيشه را ....

راستي خوب شد كه لاستيك زاپاس داشتم و الا ....

به پيشواز ميهماني

jvadjon — Thu, 28 Aug 2008 12:36:18 GMT

كوتاه نوشت 8 : به پيشواز ميهماني

موعد ميهماني نزديك است . روزها و ماهها انتظار در حال سر آمدن ، صبر در حال رخت بركندن و اشتياق

حضور در اوج .

حضور در ميهماني خالق . حضور در سر سفره پربركت ماه الله . ماه خود خدا.

هر روز سال مهمان خداييم ولي اين 30 روز وعده داده شده مزه ي ديگري دارد . در اين 30 روز :

خانه خانه ي دوست ، صاحبخانه يار و هميشه قرين ، پذيرايي در اوج كمال و

مهمان در نهايت احترام است .

30 روز طلايي . 30 شب بي نظير . 720 ساعت با ارزش . 43200 دقيقه تكرار نشدني .

مهماني بي نظيري در پيش است .

چگونه در آن حاضر خواهيم شد؟

چگونه قدم به پيشگاه سفره ي الهي خواهيم گذاشت ؟

چگونه ؟ با كدام لباس مادي و كدام آرايش روحي ؟

پيش به سوي ميهماني يار ....

شکر از برای اشک

jvadjon — Sun, 27 Jul 2008 12:22:18 GMT

دل نوشت 12 : براي برادرم ... = ....

سلام چون نشانه سلم است و صفا.

روزي به اين مي انديشيدم كه اگر دنيا به كام ما بود ، چه مي شد ؟ اگر هرچه مي خواستيم راحت يا سخت ،

بالاخره بدست مي آمد ، چه مي شد ؟ اگر همه اموربه سرانجام مد نظر ما منتهي مي شد، چه مي شد ؟

راستي چه مي شد ؟

شبي به اين فكر مي كردم كه چرا خيلي اوقات درها زودتر از آنچه انتظار داريم بسته مي شوند ؟

چرا كليد درهاي بسته پيدا نمي شود ؟

چرا براي راهروي خوشبختي و مسير آرزوها درهاي آهني هزار قفله تعبيه مي كنند ؟

راستي چرا ؟

يادم آمد كه اشك نعمتي است بي نظير براي ادامه حيات . براي اميدواري به آينده .

براي تداوم محبت . براي بروز محبت . براي ساختن زيباترين لحظات تنهايي . براي ... .

چو دل گرفت ، خود به خود جسم و روح مي گريد . دل نرمتر و نرمتر مي شود و روح لطيف تر و

محبت افزونتر و تشنگي مضاعف تر .

اگه همه چيز وفق مراد بود ، همه چيز بود ولي اشك نبود . پس خدايا بر نعمتي كه ارزانيم داشته اي شكر .

شيطان شناسي 1

jvadjon — Wed, 23 Jul 2008 12:01:18 GMT

حق نوشت 3 : براي خودم

شيطان شناسي 1 :

خداوند تبارك و تعالي در سوره فاطر چنين مي فرمايد :

ان الشيطان لكم عدو

همانا شيطان براي شما دشمن است .

براي مقابله با يك خطر ، بايد آن را شناخت . به علل پيدايش ، عوارض ، تشديد و تغذيه كننده هاي آن آگاه بود .

شيطان موجودي بسيار خطرناك است كه سعادت انسان را نپسنديده و شقاوت او را زمينه سازي مي نمايد .

شيطان موجودي است هميشه همراه كه تا دم مرگ نيز دست بردار نبوده و آماده مشتعل ساختن اعمال نيك و

افكندن انسان به آتش قهر الهي مي باشد .

براي مقابله با شيطان بايد او را شناخت و چه شناختي قويتر و دقيقتر از كلام الهي و كلام معصومين .

*** شيطان دشمن انسان : دشمن هر چه باشد دوست نيست و غير از ضرر و آسيب رساندن هنر ديگري ندارد.

دشمن دوري مي طلبد و مقابله . شر است و تهي از خير . مرز شكن است و سست عهد . نامرد است و هزار چهره .

هيچ عقلي دوستي با دشمن ، مجالست و مانوس شدن با آن را درست و به صلاح نمي داند .

هيچ عقلي بي تفاوتي به دشمن و تحركاتش را صحيح نمي پندارد .

هيچ عقلي فرمانبرداري از دشمن را نمي پسندد .

حماقت محض است كه انسان با دشمن خود يك راي شده و همراه گردد در مسير نابودي خويش .

خداوند شيطان را دشمن براي انسان معرفي مي نمايد .

خداوند اخطار مي دهد به همه عقلهاي راستين و مغفول نشده كه اي انسانها آگاه باشيد و هوشيار كه شيطان

دشمن براي همه شماست .

منتظر تفكر شما و همراهيتان هستم .

در آرزوی دیدار دوست

jvadjon — Tue, 22 Jul 2008 15:20:18 GMT

كوتاه نوشت 7 : براي تو كه در سفري

سلام عزيز سفر كرده .

قرار بوده سلام مرا هم برساني به اويي كه مدتهاست گمش كرده ام ....

پس مرا نيز يادي كن .

گمگشده ديار محبت كجا رود

نام حبيب هست و نشان از حبيب نيست

آه عاشق منم كه يار به حالم نظر نكرد

اي خواجه درد هست و وليكن طبيب نيست ...

زين گونه ام كه در غم غربت شكيب نيست

گر سر كنم شكايت هجران غريب نيست

جانم بگير و جانم بگير و صحبت جانانه ام بخش يار

كز جان شكيب هست و ز جانان شكيب نيست ....