 |
 |
||||
|
دل نوشت 2 : پشيمانم اما .... اول سلام چون اسم رب العالمين است . يكي نيست كه بگويد گيرم كه جامعه اصول انسانيت را فراموش كرده ، گيرم كه اخلاق شايسته سالاري در جامعه فراموش شده ، گيرم كه عرفا جاي احمق و عاقل عوض شده ، اما حق چيست ؟ راه درست كدام است ؟ آيا بايد به از بين رفتن مفاهيم انسان بودن ياري رساند و يا اينكه شمعها را در طوفانهاي سهمگين نفسانيت و حيوانيت ، فروزان نگاه داشت ؟ آيا بايد همرنگ جماعت فراموشكار گمراه شد و يا اينكه جماعت را به سوي رنگ حق رهنمون گرديد ؟ آيا چون جامعه پذيرش حق را نداشته و قدردان آن نيست ، بايد ناحق و ظلم را بر پادشاهي كردارها برگزيد ؟ مطمئنا نه . راه رهايي از مزبله ماديات دنياي امروز ، سكوت نيست بلكه فريادي است به بلندي پارگي حنجره ها . راه رسيدن به كمال انسان بودن امتداد حيوانيت و بسندگي به عرف خود ساخته نيست ، بلكه شكستن حصار انديشه هاست و برداشتن عينك خودكوري . آري بهترين مردم سودمندترين آنها به خلق خداوند است . و من و همفكران و همدردانم بهترين بودن را بر آسايش و بي درد بودن در دنياي امروز ترجيح خواهيم داد . |
|||||
|
|||||
