| تبليغات | X |
 |
 |
||||
|
دل نوشت 1 : پشيمانم اول سلام . چون نشانه صلح است و امنيت. در جايي خواندم كه يكي از بزرگان عالم چنين بيان فرموده اند كه : بهترين شما سودمندترين شما به مردم است . گاهي فكر مي كنم در عمر چند سال اخيرم ، مردم بيش از خودم برايم اهميت داشته اند . گاهي در خلوت خويش مي انديشم كه سالها و ماهها و روزهاست كه از خود غافل شده و خلق را به از خود دانسته ام . كار خلق بر كار خود ، مشكلات افراد بر مشكلات خود ، آسايش ديگران بر آسايش خود ترجيح داده ام . اما امروز پشيمانم ..... بهترين بودن خيلي اوقات بدرد نمي خورد . دنياي بي وفاي مادي امروز جايي براي ايثار و فداكاري و از خودگذشتگي ندارد . امروز ترجيح ديگري بر خود ، كاري است واقعا احمقانه . امروز همه به فكر خود هستند و بس . همه به فكر خود هستند و بس ....... چرا به جامعه آرماني نمي رسيم ؟ چرا از مدينه فاضله دوريم ؟ چرا اتوپياي ما رنگ واقعيت به خود نمي گيرد ؟ و هزاران چرا ؟؟؟؟؟؟ آري مشكل از خودمان است و انسانيتمان . واقعا جواب محبت چيست ؟ پاسخ طبيعي كمك و ياري كردن چه مي تواند باشد ؟ فرد پر سود و فرد مضر چقدر در ديدگاه ما تفاوت دارند ؟ چقدر قدرداني برايمان ملاك در اعمال است ؟؟؟؟ چرا انسانيتمان رنگ باخته ؟ چرا ترازوي انصافمان را به كناري افكنده ايم ؟ چرا منصف نيستيم ؟ چرا ؟ چرا ؟ |
|||||
|
|||||
