اینجا کلاس درس حسین(ع) است.

حسین(ع) چنین می فرماید : 

"من جاد ساد و من بخل زذل   ."

هر کس ببخشد ، سروری می یابد و هر کس بخل ورزد ، پست می شود .

قوانین علت و معلولی را در روابط اجتماعی هم می توان موثر دانست . هر عملی علتی است برای معلولی . عدم انجام عمل را باید مساوی با بوجود نیامدن معلول در نظر گرفت . عمل خوب ، معلول یا همان نتیجه مثبت و عمل زشت نتیجه ناپسند را عامل خواهد شد .

محبوبیت در جامعه به خودی خود بوجود نمی آید . مطمئنا طرفهای مقابل تحت تاثیر عملی واقع شده و در نتیجه محبوبیت و بزرگی و سروری و .... را هدیه می دهند . بر عکس خواری و پستی و این قبیل سرافکندگی ها نیز ناشی از اعمالی دیگر است که در اثر اعمال به انسان از طرف مخاطبینش عطا شده است .

همه طالب محبوبیت و سروری در جامعه اند . و گریزان از خواری . ولی اینها بدست نمی آید مگر در گرو اعمال انجام شده .

حسین(ع) به طالبین محبوبیت و سروری چنین راه می نماید که باید بخشنده باشند . باید روحیه ی  کرم در آنها حاکم باشد . جواد باشند و بخشاینده . حسین(ع) چنین می فرماید که هر کس بخشش کرد می تواند به سیادت نائل آید . از طرف دیگر نیز اخطار می دهد که بخل ثمری جز رذالت و ذلیل شدن و خاری ندارد .

حسین(ع) همه را توصیه به بخشش می نماید آنگاه جامعه ای پر از آقا و سرور را نظاره خواهیم کرد .  همه بزرگ بوده و بزرگ منش خواهند بود . و چه شیرین منظره ای در صورت رویت خواهد بود .  و اما امان از جامعه بخیل که ذلیل شدن و پستی را به ارمغان خواهد آورد .

بیایید شاگردی حسین (ع) نماییم .

نمی دانم حسین کیست ؟ ولی حیف که نیست .

تا فردا بدرود .

کتاب روز : حکمت نامه امام حسین (ع) -   محمد محمدی ری شهری -  ترجمه : عبدالهادی مسعودی     - سازمان چاپ و نشر  

این کتاب در باب روایاتی از امام حسین(ع) می باشد .