اینجا کلاس درس حسین(ع) است.

حسین(ع) چنین تعلیم می دهد : 

"صن وجهک عن بذله المساله و ارفع حاجتک فی رقعه  ."

آبرویت را پاس دار و حاجت خود را حضورا مخواه . بلکه آن را در نامه ای بنویس .

حرمت مقام انسانی بسیار والا و شرافت انسانی بسیار قابل احترام است . آنچه مهم است حفظ مقام انسانیت انسان است . حفظ عزت . حفظ آبرو .

آبروی انسان را با حرمت کعبه مقایسه کرده اند . اینکه ریختن آبروی انسان مذموم بوده در حقیقت نشان از اهمیت موضوع می دهد . انسان به آبرو زنده است . به آبرو دارای عزت است . به آبرو دور از ذلت است و خواری .

حال اگر آبروی انسان بریزد ، سر افکندگی و ذلت و خواری در پیش غیر،  نخستین ارمغان آن خواهد بود .

در مکتب اسلام تجاور به آبروی مسلمان و حرمت شکنی قبیح بوده و شدیدا مورد عقاب قرار گرفته است . هیچ کسی حق ریختن آبروی فرد دیگر را ندارد . هیچ کسی حق شکستن حیطه حرمت فردی دیگر را ندارد .

حسین(ع) اصلی دیگر را نیز می آموزد . نه تنها هیچ کس حق ندارد به آبروی فردی دیگر بی حرمتی نماید و به آن تجاوز نماید ، بلکه هیچ کس حق ندارد حافظ آبروی خویش نباشد .

نیاز و حاجت چیز محالی نیست و امکان دارد هر لحظه انسان را گرفتار خود سازد ، ولی برای حفظ شخصیت انسانی و آبرویی که با هزاران زحمت بدست آمده است ، انسان حتی در موقع نیازمندی نیز باید حافظ آبروی خویش باشد .

حسین(ع) می فرماید که نیاز را حضورا مخواه تا در مقابل فردی دیگر خدای ناکرده عرق شرم بر جبینت نقش مبندد . حسین از اینکه شرم سراسر وجود را فرا بگیرد . چشمها از خجلت به زمین دوخته شود . از اینکه صدا با بغض همراه شود . بر حذر داشته و رفع نیاز در چنین مواردی را به صورت درخواست کتبی صلاح می داند ، تا هیچ فردی در مقابل فردی دیگر شرمنده نگردد .

حسین (ع) همچنان از شرافت و مقام انسانیت دفاع می کند . همچنان از خلیفه الهی انسان دفاع می نماید .

حسین(ع) همچنان از ذلت فرار کرده و مدافع عزت است.

بیایید شاگردی حسین (ع) نماییم .

نمی دانم حسین کیست ؟ ولی حیف که نیست .

تا فردا بدرود .

کتاب روز : اشکواره  -   سید جعفر خلخالی    - نشر دلیل ما 

این کتاب در باب روایاتی در ثواب گریه بر حسین(ع) می باشد .