دل نوشت ۱۴:  تشكر از لطف يار

مي نويسم تا فراموش نكنم لطفت را

نقاط عطف زندگي مي توانند ثانيه هاي هر دقيقه از ساعات روزانه عمر باشند . فقط كافيست حواسمون جمع باشه و چشمانمون باز .

گاهي يك اتفاق ، يك عبارت ساده از یک کتاب ، يك تيتر روزنامه، یک اخم پدر و يا يك لبخند معصومانه كودك دست فروش سر چهارراه و يا ....

فقط كافيست حواسمون جمع باشه . بدونيم كه بايد زندگيمون هدفمند باشه .

بدونيم كه بايد دنبال چيزي باارزش گشت . بدونيم كه ...

خيلي اوقات يه دعوت از طرف عزيزترين كس، مهربانترين همراه ، مانوس ترين يار غوغايي به پا مي كند و تنلنگري بوجود مي آورد كه ...

ممنونم كه هنوز به فكر هستي آقاي رئوفم .

اميدآنكه پايبند عهدم باشم و لايق لطفت .

نوشتم تا يادم باشد ....