حسين -  شور يا شعور

سلام بر حسين و بر علي فرزند حسين و اولاد حسين و اصحاب حسين .

حسين(ع) :

همويي كه حماسه جاويدي چون كربلا آفريد .

همويي كه دين جدش را با نثار خونش از موت نجات بخشيد و آب حيات دائمي به آن نوشاند .

همويي كه دانشگاهي بي نظير براي تمام عصرها و همه انسانهاي هدايت طلب بنيان نهاد .

و بايد از او كه معلم بي مانند تاريخ است آموخت و سرمشق گرفت :

حسين (ع) جامع شور است و شعور . شور آفرين است و شعور پرور .  شعور محور است و شور ساز.

در طول ماجراي درس آموز قيام كربلا دو نكته تمامي صفحات تاريخ را منقش كرده است :

1)استنصار حسيني:

حسين از آغازين لحظه قيام تا واپسين لحظه حيات دنيوي نداي نصرت طلبي سر مي دهد .

 اوست كه همه را به ياري مي طلبد .

 اوست كه به شيوده هاي مختلف و متناسب ساكنين هر كوي گذرگاه كاروان را به همراهي مي خواند .

اوست كه پيك دعوت براي همراهي مي فرستد .

اوست كه رفع مشكل افراد براي همراهي مي كند .

اوست كه پاداش براي همراهي وعده مي دهد.

اوست كه ندا سر مي دهد و ياور مي طلبد.

اوست كه مظلوميت خود را آشكارا فرياد كرده و ناصر مي طلبد .

اوست كه آخرين نفسهاي آغشته به خون را به نصرت طلبي صرف مي كند .

آري حسين شور مي آفريند و ياور مي طلبد .

حسين غيرتهاي مردان ، شوق دين مداري ، روحيه جهاد و ايثار را از صندوقچه هاي خاك گرفته دلهاي غافل

 روزگار بيرون كشيده و شور بيداري را در آنها مي انگيزد.

2) موعظه حسيني :

حسين از آغازين لحظه قيام تا واپسين لحظه حيات دنيوي موعظه مي نمايد .

اوست كه هدايت جمله افراد را هدف خود ساخته و يك آن از ايفاي نقش انسان هادي غافل نمي شود .

اوست كه نرم ، تند ، آرام ، بلند ، رئوف ، خشمناك همه را دعوت به راه راست مي نمايد .

اوست كه زنگار دلهاي غافل را با تبر موعظه از بين برده و نمايانگر راه راست مي شود .

اوست كه موعظه را بهانه هدايت و سعادت مخاطب قرار مي دهد نه بهانه نجات خويش .

اوست كه ماندگاري كلام را بر ماندگاري خويش مقدم مي دارد .

اوست كه بيداري دل مخاطبينش را با ريختن خون دل خويش معاوضه مي نمايد .

آري حسين شعور پرورده و هدايت مي نمايد .

حسين جانهاي مملو از جهل را به نور هدايت روشن ساخته و به كمال عبوديت رهنمونشان مي سازد.

حسين هادي امت ميشود تا هدايت در عصرها نهادينه گردد .

قيام كربلا هم شور دارد و هم شعور . حفظ و بهره گيري از آن نيز هم شور مي خواهد و هم شعور .

حسين(ع) هم شور است و هم شعور . شور و شعور توامان و جدايي ناپذير .

آيا كسي هست كه حسين(ع) را در تداوم شور و شعور حسيني ياري دهد؟