اینجا کلاس درس حسین(ع) است.

حسین(ع) چنین آموزش می دهد : 

"من دلائی علامات القبول : الجلوس الی اهل العقول."

از نشانه های خوشنامی و نیک بختی ، همنشینی با خردمندان است . 

بازهم صحبت از مقبولیت است . صحبت از وجه خوش داشتن در اجتماع . صحبت از خوشنامی و سعادت دنیوی و در نتیجه خوشبختی اخروی .

شنیده ایم که فرد را باید از دوستانش شناخت . از همنشینانش . از کشانی که با آنها رفت و آمد و نشست و برخاست دارد .مطمئنا انسان حساسیت خاصی روی انتخاب همنشینان خود دارد  . همنشین می توانید خبر از سلایق و علایق طرف مقابل دهد . من دوست دارم با کسی باشم که با هم جور باشیم . پس انتخاب فردی به عنوان همنشین ، می تواند شناسنامه علایق مرا نمایان سازد .

حسین(ع) که مدافع عزت انسانی و شرافت والای آن است ، به شاگردانش می آموزد که برای داشتن مقامی والا در اجتماع می توانند از فرمولی آسان بهره گیرند و آنهم چیزی نیست غیر از همنشینی با عاقلان . همنشینی با صاحبان خرد و بصیرت .

این همنشینی می تواند دو مزیت مهم داشته باشد : اولا : شناسنامه ای است مناسب برای ما از باب همنشینی و شناخته شدن با همنشین . ثانیا : مطمئنا این همنشینی دارای اثرات بسیار می باشد . مثلا انسان را به تفکرو تعقل رهنمون ساخته و از عدم تعقل در امور دور می دارد .  کمال همنشین مطمئنا در انسان اثر خواهد کرد ، پس چه بهتر که این اثر واقعا از جهت کمالی و صعودی باشد ، نه از جهت نزولی .

حسین همچنان در تلاش برای دفاع از عزت انسانیت است .

بیایید شاگردی حسین (ع) نماییم .

نمی دانم حسین کیست ؟ ولی حیف که نیست .

تا فردا بدرود .

کتاب روز : نگاهی نو به جریان عاشوراء   -   سید علی رضا واسعی  – نشر بوستان کتاب  

این کتاب در تلاش برای ارائه دیدگاه و نظرگاهی جدید به جریان عاشوراء است . 

اینجا کلاس درس حسین(ع) است.

حسین(ع) چنین آموزش می دهد : 

"لا یامن یوم القیامه الا من خاف الله فی الدنیا    ."

در روز قیامت ایمن نمی شود مگر کسی که در دنیا از خداوند بیم داشته باشد .

سعادت اخروی آرزوی هر فردی است . دوری از آتش سوزان جهنم و رسیدن به بهشت برین الهی ، مطلوب خاص و عام می باشد . اما بهشت و دوری از جهنم را مجانی تقدیم انسان نکرده و نخواهند کرد .

دنیا مزرعه آخرت است . یعنی آنچه که در آخرت نصیبمان خواهد گردید ، نشات گرفته از اعمال این دنیا خواهد بود . اعمال شایسته انجام دادیم آنگاه بهشت ارزانی ما و اعمال زشت مرتکب شدیم آنگاه آتش نوش جانمان .

باید آنچه خداوند امر کرده انجام داد و از نواهی الهی دوری گزید تا شد آنچه که خداوند خواسته و رسید به مطلوبی به نام رضایت الهی و هدیه گرفت زیبا دورانی به عنو.ان زیستن در بهشت را .

حسین(ع) یکی از راههای فرار از آتش جهنم و رسیدن به محل امنی همچون بهشت را به شاگردانش می آموزد . ایشان شاگردان خود را به خوف از خداوند تبارک و تعالی فرامی خواند . خوف از خدا در این دنیا .

خوف یعنی ترس . یعنی حرمت نگه داشتن . یعنی حدود را رعایت کردن .  یعنی تجاوز ننمودن .

خوف یعنی خدا محوری . یعنی ضد خود محموری . یعنی الله اکبر . یعنی ضد غرور .

خوف یعنی تسلیم . یعنی ایمان . یعنی آنچه خداوند می خواهد همان .

حال به فرموده حسین(ع) من اگر خاف باشم در دنیا از خداند تبارک و تعالی ، آنگاه در اخرت به ایمنی و امنیت خواهم رسید . خوف باعث اطاعت خو.اهد گردید و هر که مطیع تر ، مقربتر .

بیایید شاگردی حسین (ع) نماییم .

نمی دانم حسین کیست ؟ ولی حیف که نیست .

تا فردا بدرود .

کتاب روز : سخنان حسین بن علی از مدینه تا کربلا  -   محمد صادق نجمی – نشر بوستان کتاب  

این کتاب حاوی تمامی سخنان حضرت امام حسین(ع) در جریان سفر منتهی به کربلا می باشد .

اینجا کلاس درس حسین(ع) است.

حسین(ع) چنین می فرماید : 

"من جاد ساد و من بخل زذل   ."

هر کس ببخشد ، سروری می یابد و هر کس بخل ورزد ، پست می شود .

قوانین علت و معلولی را در روابط اجتماعی هم می توان موثر دانست . هر عملی علتی است برای معلولی . عدم انجام عمل را باید مساوی با بوجود نیامدن معلول در نظر گرفت . عمل خوب ، معلول یا همان نتیجه مثبت و عمل زشت نتیجه ناپسند را عامل خواهد شد .

محبوبیت در جامعه به خودی خود بوجود نمی آید . مطمئنا طرفهای مقابل تحت تاثیر عملی واقع شده و در نتیجه محبوبیت و بزرگی و سروری و .... را هدیه می دهند . بر عکس خواری و پستی و این قبیل سرافکندگی ها نیز ناشی از اعمالی دیگر است که در اثر اعمال به انسان از طرف مخاطبینش عطا شده است .

همه طالب محبوبیت و سروری در جامعه اند . و گریزان از خواری . ولی اینها بدست نمی آید مگر در گرو اعمال انجام شده .

حسین(ع) به طالبین محبوبیت و سروری چنین راه می نماید که باید بخشنده باشند . باید روحیه ی  کرم در آنها حاکم باشد . جواد باشند و بخشاینده . حسین(ع) چنین می فرماید که هر کس بخشش کرد می تواند به سیادت نائل آید . از طرف دیگر نیز اخطار می دهد که بخل ثمری جز رذالت و ذلیل شدن و خاری ندارد .

حسین(ع) همه را توصیه به بخشش می نماید آنگاه جامعه ای پر از آقا و سرور را نظاره خواهیم کرد .  همه بزرگ بوده و بزرگ منش خواهند بود . و چه شیرین منظره ای در صورت رویت خواهد بود .  و اما امان از جامعه بخیل که ذلیل شدن و پستی را به ارمغان خواهد آورد .

بیایید شاگردی حسین (ع) نماییم .

نمی دانم حسین کیست ؟ ولی حیف که نیست .

تا فردا بدرود .

کتاب روز : حکمت نامه امام حسین (ع) -   محمد محمدی ری شهری -  ترجمه : عبدالهادی مسعودی     - سازمان چاپ و نشر  

این کتاب در باب روایاتی از امام حسین(ع) می باشد .            

اینجا کلاس درس حسین(ع) است.

حسین(ع) چنین تعلیم می دهد : 

"صن وجهک عن بذله المساله و ارفع حاجتک فی رقعه  ."

آبرویت را پاس دار و حاجت خود را حضورا مخواه . بلکه آن را در نامه ای بنویس .

حرمت مقام انسانی بسیار والا و شرافت انسانی بسیار قابل احترام است . آنچه مهم است حفظ مقام انسانیت انسان است . حفظ عزت . حفظ آبرو .

آبروی انسان را با حرمت کعبه مقایسه کرده اند . اینکه ریختن آبروی انسان مذموم بوده در حقیقت نشان از اهمیت موضوع می دهد . انسان به آبرو زنده است . به آبرو دارای عزت است . به آبرو دور از ذلت است و خواری .

حال اگر آبروی انسان بریزد ، سر افکندگی و ذلت و خواری در پیش غیر،  نخستین ارمغان آن خواهد بود .

در مکتب اسلام تجاور به آبروی مسلمان و حرمت شکنی قبیح بوده و شدیدا مورد عقاب قرار گرفته است . هیچ کسی حق ریختن آبروی فرد دیگر را ندارد . هیچ کسی حق شکستن حیطه حرمت فردی دیگر را ندارد .

حسین(ع) اصلی دیگر را نیز می آموزد . نه تنها هیچ کس حق ندارد به آبروی فردی دیگر بی حرمتی نماید و به آن تجاوز نماید ، بلکه هیچ کس حق ندارد حافظ آبروی خویش نباشد .

نیاز و حاجت چیز محالی نیست و امکان دارد هر لحظه انسان را گرفتار خود سازد ، ولی برای حفظ شخصیت انسانی و آبرویی که با هزاران زحمت بدست آمده است ، انسان حتی در موقع نیازمندی نیز باید حافظ آبروی خویش باشد .

حسین(ع) می فرماید که نیاز را حضورا مخواه تا در مقابل فردی دیگر خدای ناکرده عرق شرم بر جبینت نقش مبندد . حسین از اینکه شرم سراسر وجود را فرا بگیرد . چشمها از خجلت به زمین دوخته شود . از اینکه صدا با بغض همراه شود . بر حذر داشته و رفع نیاز در چنین مواردی را به صورت درخواست کتبی صلاح می داند ، تا هیچ فردی در مقابل فردی دیگر شرمنده نگردد .

حسین (ع) همچنان از شرافت و مقام انسانیت دفاع می کند . همچنان از خلیفه الهی انسان دفاع می نماید .

حسین(ع) همچنان از ذلت فرار کرده و مدافع عزت است.

بیایید شاگردی حسین (ع) نماییم .

نمی دانم حسین کیست ؟ ولی حیف که نیست .

تا فردا بدرود .

کتاب روز : اشکواره  -   سید جعفر خلخالی    - نشر دلیل ما 

این کتاب در باب روایاتی در ثواب گریه بر حسین(ع) می باشد .            

اینجا کلاس درس حسین(ع) است.

در درس گذشته از حسین (ع) چنین آموختیم که :

"الاستدراج من الله سبحانه لعبده ان یسبغ علیه النعم و یسلبه الشکر ."

هر گاه خداوند بخواهد بنده ای را به تدریج در عذاب خود فرو گیرد ، چنان کند که به او نعمت فراوان دهد و توفیق سپاس ندهد .

انسان اگر با وفور نعمت مواجه گردید و با کمبود شکر خود را درگیر یافت ، آنگاه باید زنگ خطر برای خود به صدا در آورد که آری غضب الهی در مورد او شامل شده و به استدراج گرفتار آمده است .

حال دوای درد چیست ؟

اول تشخیص خود درد مهم است . اینکه هنوز آنقدر در گرداب و باتلاق خودپسندی و خود محوری گرفتار نشده باشی که بتوانی متوجه دوری از خداوند گردی . اینکه آنقدر پا از گلیم فراتر نگذاشته باشی که بتوانی دوباره پا را به حیطه عبودیت بازگردانی .

بعد از تشخیص بازگشتی لازم است مردانه . توبه ای می باید از عمق جان .

باید فراموشی را کنار گذاشت . خدا و بزرگی و کرمش را به یاد آورد . باید به یاد آورد که هر چه هست از اوست . اوست خالق . اوست رازق . اوست منعم . باید خود را حذف کرد و خدا را محور قرار داد . باید .... .

بعد از رفع نسیان و تفهیم دوباره به ذهن که هر داریم از اوست ، نوبت به شکر و سپاس از آن خالق بی همتا می رسد . شکر غرور شکن است . شکر ساییدن جبین بر خاک است . شکر سر شکن است در راه معبود . در راه رحمان رحیم .

شکر نعمت ، نعمتت افزون کند .

حال اگر ما مورد نعمت قرار گرفتم و شاکر خداوند بودم . در هر لحظه و در هر آن . آنگاه رحمت به جای غضی مشمول حال من گردیده است .

نکته آخر اینکه هر لحظه شکری می طلبد عظیم . پس خدایا زبان و دل ما را همیشه در راه سپاس از خودت ، شاکر و ذاکر قرار ده .

بیایید شاگردی حسین (ع) نماییم .

نمی دانم حسین کیست ؟ ولی حیف که نیست .

تا فردا بدرود .

کتاب روز : رایحه دلاویز  -   محمد رضا عبدالامیر انصاری   - نشر دلیل ما 

این کتاب شرح حالی است از زندگانی جون   غلام ابوذر که در رکاب امام حسین (ع) به شهادت نائل گردید .           

اینجا کلاس درس حسین(ع) است .

حسین (ع) چنین می فرماید:

"ایاک و ظلم من لا یجد علیک  ناصرا."

از ستم به کسی که در برابر تو یاوری جز خدای ندارد بپرهیز .

روابط اجتماعی و قوانین نیازمند آموز ش است . انسان باید با قوانین حاکم آشنا بوده و تابع آن باشد . نوع تعریف روابط فی مابین امری است که ارزش صرف زمان را داشته و ثمرات بی نظیر به همراه خواهد داشت .

حسین (ع) با عنایت به اینکه روابط اجتماعی ناشی از رابطه افراد با یکدیگر ممکن است با نفسانیات و اغوائات شیطانی ، رنگ و بوی ظلم و استکبار دهد ، به شاگردان خود امری مهم را گوشزد می نماید .

دوری از ستم به افرادی که جز خدا یاوری ندارند .

ظلم در حق افراد قوی بسیار سخت بوده و نا ممکن و پر خطر می باشد . ممعولا انسان به افراد قوی تر خود کرنش نشان داده و از رودرویی با آنها به هر شیوه ای دوری می جوید . ولکن ظلم در حق افراد بی پناه بسیار ساده و ممکن است . قدرت نمایی در مقابل افراد ضعیف و ناتوان امری است بسیار سهل .

اما ایا شرافت انسانی ظلم در حق بی پناه و مظلوم را می پسندد . مطمئنا جواب منفی است .

حسین(ع) از شرافت انسان دفاع می کند . از شرافت مظلوم و از شرافت انسانی که باید همیشه از ظلم در حق مظلوم دوری جوید .

بیایید شاگردی حسین (ع) نماییم .

نمی دانم حسین کیست ؟ ولی حیف که نیست .

تا فردا بدرود .

کتاب روز : سه رفیق    -   مجید مسعودی   - نشر دلیل ما 

این کتاب فرازهایی از زندگانی حبیب بن مظاهر است .        

اینجا کلاس درس حسین(ع) است .

حسین (ع) چنین تعلیم می دهد    :

"طول التجارب  زیاده فی العقل   ."

افزایش تجربه ها ، خرد را می افزاید .

تجربه کردن سرمایه ای بی بدیل است که نیازمند پس انداز می باشد . با پس انداز این موارد می توان در آینده با آسودگی اقدام به سرمایه گذاری و خرج و مصرف آن نمود .

متاسفانه حیف و میل کردن تجربه ها باعث از دست رفتن این سرمایه ی گرانبها شده و انسان را با کیسه خالی مواجه می کند . گنجینه تجارب می تواند در آینده زندگی نقشی حیاتی را ایفا کند . از جمله ممانعت از اتلاف وقت است . ممانعت از تجربه های تکراری شکست خورده و اقدام به  تکرار تجربه های شیرین .

عبرت گرفتن از گذشته های و بکار بستن چنین عبرتهایی در آینده همانند چراغی برای روشن شدن راه خواهد بود . راهی که تاریک بوده و نیازمند چنین چراغ پر نوری می باشد .

حسین(ع) از سودهای این گنجینه سخن رانده و از مهمترین فایده های آن را افزایش نقش خرد در زندگی می داند . خردی که در صورت همراهی در برنامه ریزی های زندگی باعث پیشرفت سریع امور خواهد گردید .

 راستی امکان دارد کسی طالب کمال باشد و زیادی عقل که ناشی از استفاده از تجارب است را نادیده بگیرد .

بیایید شاگردی حسین (ع) نماییم .

نمی دانم حسین کیست ؟ ولی حیف که نیست .

تا فردا بدرود .

کتاب روز : آیینه محمد   -   محمد باقر انصاری  - نشر دلیل ما

این کتاب توصیف شخصیت حضرت علی اکبر (ع) می باشد .